(uit de inleiding van Sterren van Zeven Spiegels)

Op 20 september 1958 ben ik bij liefdevolle ouders midden in Europa - in Boedapest - geboren. Daar heb ik twee jaar gewoond, daarna zijn we terug naar Rusland verhuisd, en wel naar Zlatoust, in het zuidelijk gedeelte van het Oeralgebergte. Hier heb ik mijn schooljaren en mijn jeugd doorgebracht. De Oeral, het oudste gebergte van de wereld, verbindt twee continenten met elkaar: Azië en Europa. De natuur rond Zlatoust is prachtig. De groenblauwe bergen reiken, als hoge golven, ver in de horizon, en ertussenin liggen duizenden kleine en grotere meren omgeven door weelderige wouden. Vele mineralen van onze planeet zijn daar te vinden. De dieren en planten, de paddestoelen en de stenen leven op een betekenisvolle wijze samen. De omgeving is vervuld van een bijzondere energie. Deze energie bezit een soort onbepaaldheid: ze is plus noch min, yin noch yang, ze behoort niet toe aan Europa noch aan Azië, noch aan het Westen of het Oosten. Deze energie is net een pasgeboren baby: zuiver, hartverwarmend, stralend.

Dit is dezelfde substantie die ook in acupunctuurkanalen stroomt: het is zielenenergie. Het beleven van de Oeral is de belangrijkste ervaring van mijn leven. De ijskoude winternachten, het heldere licht van de sterren dat samenkomt met het licht van de sneeuw. Het is dit licht dat ik later als arts terugvond in de acupunctuurkanalen van het menselijk lichaam. Een ander belangrijk element in de zuidelijke Oeral is de reusachtige zon.

Vanuit de Oeral trok ik richting westen, naar Sint Petersburg, om geneeskunde te studeren. In deze stad van de zielenontwikkeling bereikte de geestelijke beschaving een hoog peil. In die tijd, de Sovjettijd, hunkerden de mensen van mijn generatie naar cultuur en kennis. En dus brachten we het grootste deel van onze vrije tijd door met boeken en bezochten we theaters en musea, concerten en tentoonstellingen. Als student medicijnen heb ik twee jaar in ziekenhuizen en psychiatrische klinieken gewerkt en twee jaar bij het Mariinsky-Theater voor opera en ballet. Na mijn studie werkte ik als sportarts. In die tijd ontmoette ik mijn acupunctuurleraar, een wijze man die vele wonderen verrichtte en die me stap voor stap binnenleidde in de wereld van de Chinese geneeskunde. Het waren jaren gekenmerkt door voorzichtige stappen, een hoop geduld en vele nieuwe inzichten. Daarna studeerde ik acupunctuur aan het Sint Petersburgse Instituut voor Medische Vervolgopleidingen. En toen ging ik naar China. Wat de meeste indruk op me maakte, was de energie van de duizenden jaren oude tradities, de fantastische natuur, het evenwichtige eten en iets dat moeilijk te beschrijven valt: iets dat de kern van de acupunctuur vormt en waar je mee werkt wanneer je de acupunctuurnaald hanteert - de genezende energie.